Episode 2 : It’s Poke-Time !
Yarno moest nu echt een traantje weg pinken, zowat op alle sites stond het
droevige bericht over zijn ouders. Over al beweerden ze dat ze dood waren,
maar Yarno had toch één of ander gevoel dat het niet zo was.
Zo iets voel je als zoon aan, je voelt het in je hart of je ouders nog dood
zijn of niet, je voelt of ze leven of niet. Dat is een gave van God aan de
mensheid. Maar toch, na alles wat Yarno heeft meegemaakt had, zou het best
wel eens kunnen dat zijn ouders dood waren. Het zou niet de eerste keer zijn
dat hij iemand verloor. Zijn grootouders kwamen om in een auto-ongeval, zijn
vriend stierf aan een doodgewoon griepje en Kain belande waarschijnlijk voor
de rest van zijn leven in een coma. Maar er aan gewoon was hij nog steeds
niet, het bracht steeds een gevoel met zich mee. Straks had hij misschien
niemand meer, niemand, echt niemand. Maar Waarom zat hij nou verstopt in de
bosjes ? Dat was toch compleet nutteloos... Niemand zou hem toch komen zoeken.
Alvast zijn opvoedster niet, die zou zelfs baat hebben bij Yarno’s verdwijning.
Dan kon ze er immers zelf met al het geld vandoor gaan. Zijn tante, de moeder
van Kain, zou wel willen zoeken, maar ze zou niet kunnen. Ze had immers véél
te véél zorgen aan haar hoofd met haar Pokémon creche,
Kain die in coma lag en dan ook haar dochter nog eens, die een compleet problemenkind
was geworden sinds Kain in coma lag. En de ouders van Yarno’s vader waren
stokoud, die konden amper hun benen bewegen...
Uiteindelijk klapte Yarno zijn laptop dicht, hij had zojuist nog enkele liedjes
gedownload van Zapster en die over gezet naar zijn MP3 speler. Sinds 2003 was
het gratis downloaden van MP3 immers gelegaliseert. Zelfs films konden nu legaal
gedownload worden via Zapster, maar hiervoor werd er wel een vergoeding gevraagt.
Op dat gebied kon je Zapster vergelijken met een videotheek of een pay-per-vieuw
programma. Je betaalde zo’n 5 Maido (= 5 € ) per film. Voor dat geld
kon je de film dan aan suppersnelle downloadsnelheid de film binnenhalen en
hem dan bekijken op je Computer. Het was zelfs mogelijk via de moderne technieken
om ze op je tv te laten afspelen en ze zelfs op een DVD Schijfje te branden.
Maar jammer genoeg waren deze lege schijfjes niet goedkoop, ze kosten al gauw
zo’n 10 Maido (10 €) per stuk, wat de zaak al gauw wat duurder maakte.
Maar nu terug ter zake, voor de tweede keer op de dag viel er een Pokeball uit
Yarno’s broekzak, maar gelukkig merkte hij het dit keer wel. Hij dacht
dan ook plots aan de Pokemon die er in zaten en wou ze wel eens bekijken. Eén
voor één opende hij de ballen en kwamen er een Girafarig, Togepi,
Ninetales, Murkrow en een Ursaring te voor schijn. Allemaal lieten ze hun schreeuw
horen, maar toch waren ze niet verbaasd dat ze Yarno zagen. Kains moeder had
al wel vertelt over Yarno, en dat ze nu naar hem toe moesten. Toch ontbrak er
iemand, Big Jaw. Van deze Croconaw wist hij de nickname omdat Kain hem al had
van voor zijn reis. Tijdens die reis had Kain 7 Pokemon gevangen, maar hier
stonden er slechts 5. Van Pineco wist hij het, die had jammer genoeg zelfmoord
gepleegt toen hij het nieuws over Kain hoorde. Maar Big Jaw ? Waar was die gozer
heen ? “Misschien dat die bij Kain gebleven is voor in het geval deze wakker
werd. Yarno besloot er dan ook niet langer over te piekeren en besloot zijn
tante te raad plegen. Hij zocht het nummer van de moeder van Kain op en drukte
vervolgens op het bel-knopje. Na 3 Biep Tonen nam de moeder uiteindelijk op.
Yarno hoorde de moeder van Kain aan de lijn.
“Tante ? Yarno hier.” Zei Yarno in het speakertje van de Aikon GSM.
“Yarno ! Waar ben je ?! Iedereen is dood ongerust” vertelde de moeder.
“Ik ben op reis, ik ga men ouders zoeken” antwoorde Yarno.
“Yarno toch, je hebt de Pokemon toch bij je ?” vroeg de moeder van
Kain erg bezorgt.
“Ja, 5 Pokeballs heb ik bij me” antwoorde Yarno nogmaals. “Ja,
Big Jaw is bij me. Hij zal waarschijnlijk liever hier willen blijven.”
Antwoorde Kains moeder. Wat Yarno en Kains moeder niet wisten is dat, toen de
Pokéball in het water viel, Big Jaw er uit gekomen is en naar huis terug
gekeerd was.
‘Krssssssssss’ Door een of andere storing op de lijn verbreekt de
lijn. Logisch, dit was een van de weinige gebieden waar Aikon Communications
geen GSM Mast had staan. In dit gebied was immers de grootste concurrent actief.
Maar die had lang niet zo’n goede kwaliteit als Aikon…
Tot Yarno’s grote verbazing kwam er wel een EMS, de opvolger van SMS,
op zijn GSM binnen. In het berichtje vertelde de moeder van Kain over de Nicknames
van de Pokemon. Kain had tijdens zijn reis de volgende Nicknames aan zijn Pokemon
gegeven :
-Ninetales ‘Rocon’
-Togepi ‘Pine Head’
-Murkrow ‘Black Wing’
-Girafarig ‘ThaGira’
-Uraring ‘Akuma’
Yarno stak de namen veilig en wel in zijn kopje. Uit respect voor Kain zou
hij deze namen behouden. Ook al was zijn neefje een ietsje jonger, toch had
hij veel respect voor Kain. Gedurende zijn Pokemon Reis had hij heel wat problemen
opgelost en zelfs bijna West-Maidora gered. En toch kon hij een goede band creeren
met zijn Pokemon en deze dan ook behouden. Yarno zou deze band dan ook proberen
verder te zetten, koste wat het koste. Hij had zo pas zijn eerste Pokemon gezien
en hij zou er dan ook voor zorgen. Ook al had hij nog nooit in zijn 15-Jarige
leventje nog nooit enig contact gehad met de Pocket Monsters. Hij zou misschien
wel zelf enkele Pokemon vangen. Hij had immers nog een plaatsje vrij voor een
6e Pokemon.
Maar daarvoor moest hij wel lege Pokeballs hebben, zo dacht Yarno al thans.
Van zodra hij in de volgende stad zou aankomen zou hij wel een of andere winkel
op zoeken, geld had hij toch genoeg. Al hoe wel hij soms toch wenste om eens
een gewone jongen te zijn, iemand die samen met zijn ouders leuke dingen doet
en er uiteraard ook ruzie mee maakt. Iemand die ‘s Avonds lekker lang mag
uit gaan naar de discotheken,… Iemand die naar een gewone school gaat en
niet naar zo’n rijkeluis school waar je leert over de beurs,… Iemand
die leuke sporten kan uitoefenen zoals voetbal, Basketbal,… en niet dat
saaie Golf. Dat haatte Yarno misschien nog het meest van allemaal, Golfen. Echt
zo’n sport voor dikke nekken die graag met een stokje en een balletje elkaar
overbluffen op enkele hectares verpest natuurgebied. Hij had nooit mogen voetballen
van zijn ouders omdat dat zijn kleding zou schaden en vuil maken. Neen, Golf,
elke vakantie naar zo’n leuke stage waar je ze honderd keer wéér
uitleggen hoe je het goed moet doen. Bwakkes, al alleen door er aan te denken
moest hij kotsen… Neen, dat was gedaan, nu was hij vrij. De meesten onder
jullie zullen zich zelfs afvragen waarom Yarno zijn ouders nog gaat zoeken na
dit alles… Nou, hij hield gewoon van hen…
“Eindelijk” riep Yarno toch niet al te luid als hij onder zich een
stad zag liggen. Onder zich ? Neen, het was geen kabouterstad of zo, hij stond
gewoon op een erg hoge heuvel die naast de stad lag. Zo snel als hij kon rende
hij de heuvel af. Door de steile helling viel hij bijna met zijn sneut op de
grond, gelukkig gebeurde dat niet, want dat zou pas een afgang zijn geweest.
Zeker als alle jongeren, die op de heuvel zaten te zoenen met hun liefje, hem
zouden zien vallen. Maar integendeel, een knap meisje kwam op hem afgelopen.
“Wil jij…” zei het meisje op een nogal verleidelijke manier.
“…een Pokemon gevecht houden met me ?” riep ze lachend. Yarno
schrok zich dood, niet enkel door het knappe meisje dat met hem kwam praten,
maar ook door het gevecht dat ze wilde. Yarno had nog nooit in zijn ellendige
leventje een gevecht gehouden, hij wist dan ook niet veel aanvallen. Gelukkig
wist hij der enkelen via het Internet. “Alright !!” riep hij dan ook
terug. Zowel Yarno als het meisje haalden hun Pokeballs boven. “Weet je
wat ? Als je wint krijg je dit kistje met badges, ik heb ze toch gestolen.”
Zei het meisje. Ze was dus niet alleen knap, maar ook dom. Als je voor Team
Rocket gaat werken ben je echt dom, en bij dit meisje was dat dus blijkbaar
het geval. “Owkeey!” Riep Yarno terug.
Nu had hij echt zin om het meisje te verslagen, zeker als ze een Rocket was.
Allebei gooiden ze een Pokeball naar voren, allebei benieuwd welke Pokemon er
bij de tegenstander zou komen...
“Eeeveee !” riep het beestje dat blijkbaar uit de Pokémon
van de tegenstander kwam. Maar zo lief zag het beestje er niet uit hoor. Het
had zo’n kwade gezichtsuitdrukking, die Yarno een beetje van Mammy kende.
“Misschien is het beestje wel gevangen met een Dark Ball” dacht Yarno.
Op het Internet had hij er wel eens over gelezen. Vooral Rockets gebruikten
deze speciale soort Pokéballs om hun Pokémon mee te vangen. Elke
Pokémon die ooit in zo’n Ball heeft gezeten is voor de rest van
zijn leven kwaadaardig.
Ondertussen was ook Togepi uit de Pokéball van Yarno gekomen. Misschien
was dit niet een al te beste keuze, want over het algemeen zijn Eevee’s
sterker. Tenzij de Togepi al een Metronome Aanval kende, dan maakte het beestje
misschien nog een kans. “Eevee, Quick Attack !” riep de Rocket snel.
Nog voor iemand kon kijken had het beestje zijn aanval al uitgevoert. De kleine
Togepi vloog decimeters achteruit en belande recht in de edele delen van Yarno.
“Auuuuw !!!” kreste Yarno uit ! De Rocket en haar Eevee lachten zich
dood. “Goed gedaan Eevee, dat was een schot in de roos !” riep de
Rocket lachend. Yarno zelf kon er niet om lachen, hij zetten de Togepi zachtjes
neer en besloot het er op te wagen...
“PineHead Metronome !!” riep hij uit. De Rocket stopte plots met lachen
toen het kleine beestje met zijn vingers begon te draaien. Toch was de aanval
gewaagd, want een Metronome kon zowel goed als slecht uitdraaien... Allebei
de trainers wachtten angstig, en met open mond, de aanval van Togepi af.
“Tjoekie !!” riep het beestje uiteindelijk, géén seconde
later vlogen de Rocket en de Eevee door de lucht. De Windvlaag Aanval, die uit
de Metronome van Togepi was voorgekomen, zorgde er voor dat ze het voor gezien
houden. “Hé, mijn badges !” riep Yarno, maar wat hij niet gezien
had was dat het kistje gevallen was...
“Auw !” Het kleine ijzeren kistje kwam op het hoofd van Yarno terecht.
“Bedankt ...” mompelde Yarno. Verbaasd deed hij het kistje open en
zag hoe 4 Mooie badges fonkelden in de stralende zon. “Wouww” mompelde
hij. Hij kende ze stuk voor stuk van het Internet : De PunchBadge, Ghost Badge,
General Badge en de Grass Badge. Nu was hij een héle stap verder bij
de fel begeerder CotM League, want hij had nog slechts 4 badges nodig nu. Voor
De Clash Of The Masters League had je in totaal 8 Overbonden Badges nodig. Dat
stond duidelijk op het World Wide Web vermeld.Hij zou er alles aan doen om de
droom van Kain waar te maken : Pokémon Meester worden !!!
|
