----------------------------TijdFlits---------------------------------------------
“Het Noodweer in Vecavia en omstreke heeft eindelijk de Slugma en Magcargo, die West-Maidora vernietigden, verdreven. De Vuur Pokémon konden het water niet meer aan en zijn terug gekeerd naar hujn Vulkaan. Al 2 Jaren Lang teisteren deze Pokémon Vecavia en de hoop op redding werd definitief kwijtgespeelt toen Kain Emal, de zogezegde redder, in een coma belande...”

Met een ‘Zap’ zette Yarno de TV Uit. Hij kon het nieuws over Kain nog altijd niet onder ogen zien. Zowat 2 Jaar geleden was hij op een mysterieuze wijze in één coma beland, en is sindsdien nooit wakker geworden. Samen met zijn Pokémon was zijn neefje op reis gegaan, door de wereld van Maidora. Om zo op zoek te gaan naar de ‘M-Balls’, die hij dus nooit allemaal heeft kunnen vinden. Maar dan hoort Yarno wat in de keuken...

”Beloof je dat je de Pokéballs aan Yarno zal geven, zo zou Kain het hebben gewild” vroeg de moeder van Kain aan Yarno’s moeder, die voor die éne keer thuis was. “Natuurlijk zusje” Je kon al zien aan haar gezicht dat Yarno’s moeder dat duidelijk niet van plan was. Yarno was ondertussen geniepig van achter het hoekje komen loeren. Hij zag hoe zijn eigen moeder de moeder van Kain buiten liet en vervolgens de Pokéballs verstopte, alsof er niets gebeurt was. De kleine Pokéballs zouden daar nog zo’n jaartje blijven liggen...
Yarno had nog nooit één Pokémon in het echt gezien, zijn ouders hadden hem dat steeds strikt verboden. Hij herinderde zich nog goed de woorden van zijn moeder dat deftige kinderen niet met van die vieze beesten hoefden om te gaan, maar toch wist hij véél van deze 251 wezentjes. Hij had allerlei info over hen verzamelt via het internet, alles over breeden, PokémonGevechten, PokéCenters, Aanvallen, Types,... had hij gelezen en gestudeerd. Want wie weet vertrok hij ooit wel eens op Pokémonreis ?
Maar naar Pokémon Sites surfen was niet het enige wat hij deed op het World Wide Web, hij zat uren aan een stuk op zijn computer. Samen met zijn neef had hij vroeger zelfs een software bedrijfje via het Net. Ze maakten bijvoorbeeld sites voor enkele grote bedrijven, onder andere voor die van Yarno’s ouders. Deze hadden héél wat grote bedrijven op hun naam staan, want wie kende Aikon Communications, Aikon Airlines en Aikon Television
niet ? En dat was nog maar een kleine greep in het pakket. Maar toch bracht dat niet steeds rozengeur en manenschijn mee, want zowel Vader en Moeder Aikon waren hierdoor zéér véél op reis. Ze reisden naar andere werelddelen zoals Johto, Kanto en zelfs naar de Nanfuni Archippellago. Soms vertelden ze zelfs over een wereld waar geen Pokémon zouden zijn. Ze spreken daar over gebieden met de namen Europa en Amerika, maar volgens de geruchten zou het daar een echte gruwelwereld zijn...
----------------------------Tijdflits---------------------------------------------

11 Maanden Later...

“Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaat ?”
Een oud heertje dat door de Groenenhoek-Laan wandelde keek even naar het grootste huis van de wijk, van waar de schreeuw kwam. Deze Laan was zowat de chiqueste Laan van Skystone en tevens van de Maidora Wereld. Het was dan ook niet moeilijk dat Yarno Aikon en zijn familie hier woonden. Terug in het huis had de dikke huishoudster en tevens kindermeisje, ook wel Mammy genaamd, zojuist met een grote grijns op haar gezicht gezegt dat Mijnheer en Mevrouw Aikon boven Snowville waren neergestort met hun Pivé Jet van Aikon Airlines. Yarno’s ouders reisden zowat de gehele wereld af met hun privé Jet. Allemaal voor hun werk. “Hun vliegtuig is spoorloos verdwenen, waarschijnlijk ligt het onder een dikke laag sneeuw. Hun lijken zijn nog steeds niet terug gevonden.” Yarno zag hoe zijn opvoedster haar lach probeerde te verbergen. Ze was enkel op geld uit, dat had Yarno al lang door. Maar probeer dat maar eens in die ‘Mayonaise’ van je ouders te proppen. “Ze...Ze leven nog !” mompelde hij overstuur. Ondanks het feit dat hij zijn ouders zo goed als nooit zag, en hen op sommigen momenten gewoonweg zou kunnen vermoorden, hield Yarno toch van zijn ouders. Hij zou hen voor geen geld van de wereld kunnen missen, want geld had hij genoeg. Hij moest en zou ze vinden, koste wat het koste. Al moest hij er de géhéle Maidora Wereld voor afreizen... Meteen nam hij zijn Rugzak, propte er zijn laptop, duwde Mammy, die al zat te dromen van het geld, opzij en liep de trap af. Tijdens dat lopen dacht hij plots aan de Pokéballs van Kain, die zijn moeder verstopt had. Snel liep hij naar de keuken en nam de Rood-Witte Ballen uit de schuif. Wanneer Yarno de deur achter zich dicht gooide werd Mammy verbaasd wakker uit haar gelddromen...

Het Oude Heertje zag nu hoe Yarno van huis weg liep. Zo snel als hij kom rende hij uit deze stad, weg van al de slechte herinneringen. Hij had géén flauw idee van naar waar hij aan het lopen was, maar hij zou ooit wel eens in Snowville komen. Althans dat hoopte hij toch. Maar misschien kon hij zijn neef wel eens opzoeken. Kain lag in het Horrowtown ziekenhuis. Maar echt véél zou Kain er niet aan hebben, want hij lag dus in de coma. En véél kans geven de dokters hem niet, waarschijnlijk zal Kain voor de rest van zijn leven als één plant blijven leven. Afhankelijk van de dokters en de technische apparatuur. Kain was ondertussen al 14 Jaar, en het zou niet lang meer duren of zijn familie zou voor de 4e keer rond Kain’s ziekenbed gaan staan om zijn 15e Verjaardag te vieren. Althans vieren, je zou het beter een potje janken noemen. Yarno rende ondertussen nog steeds door SkyStone, en door al dat lopen viel er onopgemerkt een Pokéball uit zijn zak. Juist de Pokéball van Kains favoriete Pokémon, Big Jaw. Door al de tranen in zijn ogen zag Yarno de Pokéball echter niet in het meertje rollen, waarlangs hij rende. Zou Kain hem dit ooit kunnen vergeven? Dat weten we waarschijnlijk nooit, want zoals het al enkele keren vermeldt is ligt Kain in een coma.
Toen Yarno eindelijk de stad verlaten had en over één of andere route wandelde, besloot hij dat het wel welletjes was voor vandaag. Hij ging ergens diep in de bosjes zitten en logde zo zijn Aikon GSM Aan zijn Aikon laptop aan. Als er hier mensen aanwezig zouden zijn zouden ze allemaal verbaasd rond Yarno komen staan. De Laptop en de GSM Waren immers nog niet op de markt verkrijgbaar. Het waren allemaal pas ontwikkelde spulletjes die nog niet helemaal op punt stonden. Hoe hij er dan aan kwam ? Via zijn ouders natuurlijk ! Aikon Communications en Computers waren immers twee grote bedrijven die op zijn vaders naam stonden. Ze runden zelfs Digisof, een erg groot software bedrijf. Digisof maakte producten zoals Doors en Bureau 2005. Dat waren twee erg bekende sofware paketten, die nog maar juist op de markt waren. Ze lagen nog maar pas in de winkel of Yarno had de volgende versie al op zijn AC staan. AC was een nieuwe term in de computer wereld. Het stond voor Aikon Computer. Een grote concurrent voor de PC’s en de Macintosh’s dus. Deze twee scoorden erg goed in andere werelden, maar AC was de topper in Maidora. Ze bezaten momenteel een marktaandeel van 78 %, een dikke ¾ van alle computers in Maidora dus. Dat was héél wat...
En er waren véél PC’s in Maidora, buiten de baby’tjes had zowat héél Maidora één PC . Sommigen hadden er zelfs twee op hun bureau staan, plus dan alle software paketten er nog eens bij... Als je dat wist kon je wel raden hoe rijk de familie Aikon was. Zijn vader, Bill Aikon, had ettelijke Miljarden op zijn zichtrekening staan. Hiermee was hij één van de rijkste mensen van de ganse Pokémon Wereld. Als je de Ex President van Johto en de Keizer van Orange Islands buiten beschouwing houdt...

Ondertussen kreeg Yarno het traditiegetrouwe introdeuntje van Doors 2006 Te horen. De Aikon GSM met een UMTS Verbinding begon meteen een verbinding te leggen met de Internet Server. Eigenlijk kom je het GSM’etje beter een PDA of een Pocket PC noemen. Meer zelfs, door de moderne UMTS Verbinding kon je er snelheden tot 2 MegaBytes Per Seconde mee verkrijgen ! Dat was véél, als je wist dat alles gestart was met 9 Kilobytes per seconde. Door deze enorme snelheid kan je via je Global System For Mobile Communications (GSM) zelfs kleurenfoto’s versturen. Videofoneren via het bijgevoegde cameraatje en op het WWW Surfen was ook niet uitgesloten. Dat laatste was Yarno dus van plan. Van zodra de verbinding op gang gebracht was starte hij de Internet Browser op en surfte hij naar de Site van ACMail. Deze kon je een beetje vergelijken met de Hotmail bij ons, maar dan véél uitgebreider. Na 10-Tallen Mails te hebben beantwoord ging hij naar enkele bekende Pokémon Sites. Hij had véél Favo PokéSites, maar www.animenet.nl en http://members.home.nl/pokemon sloegen wel alles ! Je vond er alles over die kleine en die grote Pocket Monsters. Van Abra tot Zubat, van Weedle Tot Snorlax. Gewoonweg over alle ontdekte Pokémon. Dat waren er tot nu toe 251, officieel althans. Hij had juist immers gelezen over 3 nieuwe Pokémon : Een mogelijke baby vorm van Marill, Lickitung en Mantine. Al hoe wel dit nog niet vast stond... Maar ooit zou Yarno ze misschien wel eens ontmoeten...